VI Warsztaty Duchowości Małżeńskiej

Podsumowanie VI Warsztatów Duchowości Małżeńskiej „Savoir-vivre w małżeństwie”

Warsztaty, warsztaty i już po VI-tych Warsztatach Duchowości Małżeńskiej.

Po raz kolejny mogliśmy zasłuchać się w bogactwo treści przekazywanych przez ks. Adama Podbierę. Tym razem Proboszcz parafii św. Józefa opowiadał nam o małżeńskiej rzeczywistości słów “dziękuję, “przepraszam” i “proszę”. Mogłoby się wydawać oczywistym, że jako ludzie dorośli potrafimy z tych słów korzystać i doskonale znamy ich znaczenie. Przecież nierzadko jako rodzice uczymy tego swoje dzieci. Ksiądz Adam podał jednak takie przykłady z codziennego życia każdego z nas, które zdają się zaprzeczać postawionej powyżej tezie. Jak się okazuje nie mamy w zwyczaju dziękować za rzeczy, które dla nas są oczywiste. Przecież wiadome jest, że trzeba iść do pracy, że trzeba ugotować, zająć się dziećmi, posprzątać, wyprać. Te czynności nie zrobią się same i skoro ktoś dla nas podejmuje jakiś trud, należy mu się za to wdzięczność. Warto od tego słowa zacząć, bo przecież z tych trzech, o których tu mowa, to właśnie powinno przyjść nam najłatwiej.

Kolejna część konferencji naszego Prelegenta okraszona była wieloma przykładami z jego życia -zarówno kapłańskiego, jak i młodzieńczego. Myśl przewodnia, często podkreślana, mówiła, że gdy ten, który zawinił przeprosi sprawa jest zakończona. Jako koronny przykład, ksiądz Adam przytoczył przypowieść o synu marnotrawnym. I jedno pytanie: czy ojciec komentował to co zrobił syn? Czy przytoczył jakieś umoralniające powiedzenie? Przyjął przeprosiny i sprawa została zamknięta. Obaj już do tego nie wracali.

Była jeszcze czwarta część konferencji -nieoficjalna. Nie znaczy to, że była nie związana z tematem. Ksiądz Podbiera, to gawędziarz, który zawsze znajdzie jeszcze jedną historię do opowiedzenia, jeszcze jedna anegdota mu się w związku z tym przypomni. A że widział, że zgromadzeni małżonkowie go słuchają i reagują na to co mówi… I tym sposobem zyskaliśmy dodatkowe 25 minut wspólnego czasu!

Ale WDM to nie tylko wykłady teoretyczne. To również okazja do skupienia się współmałżonków na tym co razem tworzą. Aby to ułatwić, na stołach zapaliły się świeczki, światło nieco przygasło, a w sali zabrzmiały delikatne dźwięki chorałów gregoriańskich. Siedząc na przeciw siebie z żoną/mężem mogliśmy sobie podziękować za to co dobre, przeprosić się za to co złe i poprosić o pomoc, by okazji do tego pierwszego było więcej niż do drugiego. Czas ten na pewno nie był zmarnowany.

Trzecia część standardowo skupiała się wokół stołu i razem mogliśmy skosztować pysznego ciasta i napić się ciepłej herbaty lub kawy. Na pewno było to dobre zakończenie dobrych warsztatów. Przy pożegnaniu padały wstępne umowy kolejnego spotkania się z innymi rodzinami by wymienić wnioski z podobnych problemów i radości wychowawczych. Właśnie taką rolę mają mieć Warsztaty – stanowić płaszczyznę wzajemnego umocnienia i rozwoju duchowego oraz rodzinnego.

Następne Warsztaty już za półtora miesiąca. Wstępny termin to 10.12.17r (niedziela) o godzinie 16. Szczegółowe informacje zostaną przedstawione na plakatach, stronie parafii i na fanpage’u Warsztatów na Facebooku.

Już dziś serdecznie zapraszamy!!

Zuzanna i Marcin
/ Warsztaty Duchowości Małżeńskiej

 

Świadectwa z VI Warsztatów Duchowości Małżeńskiej

Serdecznie zachęcamy do lektury świadectw nadesłanych po ostatnich Warsztatach. Dziękujemy, że chcecie ubogacać nas, drodzy Małżonkowie, swoimi przeżyciami.

“Po Warsztatach najbardziej zostały mi w głowie prośby napisane do mnie w liście przez mojego męża. Teraz w codzienności wciąż powracają i wiem na co szczególnie zwrócić uwagę, o czym nie zapomnieć. Niesamowite, że to właśnie prośby tak mnie poruszyły. Nie słowa: “dziękuję” i “przepraszam”. Myślę, że określenie swoich pragnień współmałżonkowi choć jest trudne, to bardzo buduje wzajemną więź i zrozumienie.”

“To były już VI Warsztaty Duchowości Małżeńskiej!

Jeśli ktoś z Was, Drodzy Małżonkowie, nie był jeszcze do tej pory na żadnych, to niech nadrobi w najbliższym czasie!

Tym razem było o 3 ważnych słowach, a co za tym idzie o postawach: “PROSZĘ, DZIĘKUJĘ, PRZEPRASZAM”.

Temat ten mocno rozwinął ks. Adam Podbiera, za co Księdzu serdecznie dziękujemy!

Ksiądz Adam wie, jak mówić do małżonków :-). Zwrócił nam szczególną uwagę, że powyższe słowa powinny być na porządku dziennym stosowane w naszych relacjach.

Czy Ty Drogi Mężu dziękujesz swojej Ukochanej Żonie za to, że JEST, że obiad masz ugotowany, że pranie jest wyprane i wyprasowane, że dzieci dopilnowane, że w domu jest w miarę czysto :-), itd. ?

A czy ty Droga Żono dziękujesz swojemu Najdroższemu, że utrzymuje rodzinę, że ciężko pracuje, że wyniesie śmieci, że odkurzy chałupkę, itd.?

A no właśnie…. różnie z tym bywa w naszym codziennym zabieganiu.

Dziękujmy sobie nawzajem często, ile tylko nadarzy się okazji. Idźmy za przykładem św. Pawła, który napisał: “W każdym położeniu dziękujcie” (1 Tes 5,18).

Z kolei słowo “PRZEPRASZAM” po zastosowaniu powinno zamknąć temat konfliktu raz na zawsze. Jak już zostałaś przeproszona/zostałeś przeproszony – a ta postawa wymaga naprawdę pokory i przyznania się do winy, błędu – to nie wracaj już do sprawy, to nie wypominaj…. Zacznij od nowa jeszcze raz :-).

No i słowo “PROSZĘ” używamy, gdy potrzebujemy czyjejś pomocy, gdy widzimy, że błądzimy i sami sobie nie poradzimy lub gdy potrzebujemy wsparcia w codziennych obowiązkach. Zawsze możesz poprosić swojego męża/swoją żonę o pomoc w przygotowaniu kolacji dla całej rodziny :-).

I tak w dużym skrócie można było by opisać poruszone zagadnienie ostatnich Warsztatów.

Wielkie dzięki dla Ks. Romana Zapały oraz Zuzanny i Marcina Podrazów za organizację tego spotkania.

Warto było skorzystać!

Zapraszamy na następne Warsztaty….

Do zobaczenia!